ورق به من یاد داد  . . .

تک که باشی از شاه هم برتری

  دم از حکم دل میزنی!
 

  پس به زبان"قمار"برایت میگویم!

 

  قمار زندگی را به کسی باختم که "تک" "دل" را با "خشت" برید!

 

  جریمه اش " یک عمر" " حســــرت" شد!

 

  باخت ِ زیبایی بود!

 

  یاد گرفتم به "دل" ، "دل" نبندم!

 

  یاد گرفتم از روی "دل" حکم نکنم!

 

  "دل" را باید " بُــر" زد جایش خشت " ریخت " که با "خشت" "تک  بــُری" نکنند.

 

  اما دلم میخواهد یک بار دیگر بازی کنم

 

  قمار عشق برای آخرین بار

 

  بار آخر ، من ورق را با دلم بر می زنم!

 

  بار دیگر حکم کن!

 

  اما نه بی دل

 

  با دلت، حکم کن!

 

  حکم دل :

 

  هر که دل دارد بیندازد وسط

 

  تا که ما دل هایمان را رو کنیم!

 

  دل که روی دل بیافتد ، عشق حاکم می شود!

 

  پس به حکم عشق ، بازی می کنیم.

 

  این دل من !

 

  رو بکن حالا دلت را...!

 

  دل نداری!!!؟؟؟

 

  بر بزن اندیشه ات را...