کاش بودی و حتی به دلخوشی های پوچت نیز راضی بودم ، من مثل قطره بارانی ام که در کویر خشک

دلت عذاب میکشد،طعم تلخ بی محبتی ها را میچشد …


گرفته دلم ، کجایی که آرامم کنی...